Terug naar de artikels

    Paris Match Belgique · 20 mei 2003 · Élodie Weymeels (tekst) · Denis Lecuyer (foto)

    Buurtgenoten komen samen

    Article published across 3 pages - read in the numbered order below.

    Pagina 1 / 3 - openingspagina «Au rendez-vous des voisins». Paris Match Belgique, 20 mei 2003. Foto Denis Lecuyer.
    Pagina 2 / 3 - pagina 6, begin van het interview «MatchEvenementBelgique». Het vervolgt op pagina 3 / 3, aan de rechterkant.
    Pagina 3 / 3 - pagina 8, einde van het interview «MatchQuick», met de poster Immeubles en fête / Feest in het gebouw.

    Interview met Carl De Moncharline in Paris Match Belgique, naar aanleiding van de eerste Brusselse editie van Immeubles en fête / Het feest van de buren op dinsdag 27 mei 2003. Het artikel loopt over drie pagina's: de foto-opening, daarna het interview op pagina 6 en 8. De volledige tekst staat hieronder letterlijk overgenomen.

    Artikeltekst · vertaling

    MatchGebeurtenisBelgië OP HET BURENFEEST Wat als op dinsdag 27 mei alle buren elkaar de hand schudden? Of op zijn minst, samen en gezellig, een glaasje dronken? "Immeubles en fête" (Feest in het gebouw) is een dag om een gebaar te maken, om gewoontes te doorbreken. Dit initiatief, in 1999 in Parijs georganiseerd, heeft navolging gekregen in Europa. Carl de Moncharline, 34 jaar, trendsetter, alleskunner en zich zelf omschrijvend als "een geëngageerde burger voor zijn stad", heeft het aangepast voor Brussel. FOTO DENIS LECUYER Bijschrift bij de foto: Rond Carl de Moncharline, buren van onze fotograaf, Denis Lécuyer, Jean Vandevelde (in het zwart), Philippe Mertens en zijn hond Troll, Jacqueline Deceuninck en haar kanarie Verdi, Claudine Beauvant en Mathilde Lecuyer. CARL DE MONCHARLINE "Ik leef graag voluit en beperk me niet tot één tijdslot. Je kunt dag en nacht leven!" Bijschrift bij de foto: Op 34-jarige leeftijd omschrijft Carl de Moncharline zichzelf als een "entertainer". Hij heeft al een flink aantal populaire initiatieven in de hoofdstad op zijn naam staan. Waar komt het idee van "Immeubles en fête" vandaan? Het is een initiatief uit Parijs, maar het vindt nu plaats in een twintigtal Europese steden zoals Athene, Londen, Oslo… Het idee is ontstaan uit een fait divers. In 1999 werd een oude dame dood gevonden in haar appartement na meer dan drie weken: niemand in haar gebouw had haar afwezigheid opgemerkt en ze had geen familie. Atanase Périfan, een Parijzenaar, begon toen met de organisatie van "Paris d'amis" (Parijs van vrienden) om eenzaamheid en uitsluiting tegen te gaan, door buren aan te moedigen elkaar te ontmoeten. Toen ik daar in het begin over hoorde, wilde ik het in heel Brussel organiseren. Er zijn wel wijkverenigingen die maaltijden en ontmoetingen organiseren, buren die solidariteit onderling opzetten, maar er zijn veel plaatsen waar niets bestaat. Dus, een symbolische actie rond deze datum creëren, was een gemoedstoestand teweegbrengen. En dat is wat mij interesseert, gemoedstoestanden. Denkt u dat veel mensen zullen deelnemen? Ik weet het niet! Er is een website (www.immeublesenfete.be) aangemaakt en ik krijg mails van mensen die zeggen dat het een leuk idee is en me de geplande initiatieven uitleggen, maar iedereen is uiteraard vrij. Degenen die niet hebben deelgenomen, kunnen de volgende keer deelnemen nadat ze hebben gezien wat het oplevert… Het is altijd interessant om zo'n operatie op stadsniveau te lanceren om te zien wat het geeft. Volgend jaar zien we wel! Wat hoopt u met "Immeubles en fête" te bereiken? Ik? Maar niets! Ik hoop gewoon dat mensen plezier kunnen maken met hun buren. Welke opvoeding heeft u gehad? Ik begon mijn leven in een gemeenschap waar mijn ouders met kunstenaars woonden… Mijn vader is beeldhouwer, mijn moeder is schilderes en ik heb het gevoel dat ik geboren ben met een sticker "Nee tegen kernenergie" in mijn nek geplakt! Ik ben door mijn opvoeding zeer bewust gemaakt van een reeks stedelijke problemen. Ik sta heel dicht bij mijn ouders, ik bedank hen echt voor wat ze me hebben geleerd, deze manier om het leven te benaderen. Ik breng hen overigens een plechtig eerbetoon door mezelf "de Moncharline" te noemen, "Mon" is de voornaam van mijn vader, "Charline" die van mijn moeder! (N.v.d.r. Zijn naam is Derijk). Overigens, ik heb geen studies gedaan, ik heb alles verknald, ik was een woelwater die overal werd weggestuurd, dus ik stopte met alles op 18-jarige leeftijd, ik spaarde 300.000 frank van mijn verschillende jobs om een campagne in Brussel te organiseren tegen stedelijke vervuiling omdat er destijds geen vuilnisbakken in de straten waren. Dat was mijn eerste operatie. En uw politieke engagement vloeit daaruit voort… Als je in de samenleving leeft, moet je niet denken dat alles vanzelf zal gebeuren. Ik wilde mezelf niet opsluiten door te klagen en niets te doen, ik wilde vechten. Natuurlijk is het ook een kwestie van innerlijke kracht, en dat hebben mijn ouders me gegeven, me geleerd die te creëren. Maar ik voel me geen politicus, ik ben een burger. Ik heb me bij de PS aangesloten omdat ik voor diversiteit ben: we verrijken elkaar door de verschillen van anderen. Omdat ik het niet eens was met François-Xavier de Donnéa, heb ik me beziggehouden met de strategie van de PS voor de stad. Met Freddy Thielemans hebben we het voorbeeld van een open burgemeester, die de Brusselaars begrijpt. U bent ook een nachtfiguur… Ik heb al heel vroeg gewerkt in een reclamebureau aan het begin van eventmarketing… wat me ertoe bracht artistiek directeur te worden van de Mirano voor zijn feesten: ik heb daar een reeks evenementen gecreëerd en dat heeft fabelachtig goed gewerkt. Ik begon mijn eigen feesten te produceren, ik ben zelfs twee jaar naar Parijs geweest, naar de Folies Pigalle, de Bataclan, Les Bains, het Palace… Ze noemden me daar de "Spielberg van de nacht" vanwege de speciale effecten! Toen ik terugkwam in Brussel, lukte het me om een oud theater te kopen, dat de Who's Who's werd, helaas was de plek het slachtoffer van de wrok van de toenmalige burgemeesters en moest het sluiten… Ik leef in feite graag voluit en beperk me niet tot een tijdslot: als je jong bent, kun je dag en nacht leven! Ik heb altijd alle appels willen proeven. En ik werk enorm graag, ik doe het zowel overdag als 's nachts… Zelfs nu sta ik om 7 uur op, ga ik rond 2 uur 's nachts slapen en tussendoor werk ik: ik heb geen hobby's, ik ga zelden op vakantie… Het bevalt me! U bent vruchtbaar in ideeën… Laten we zeggen dat ik graag concretiseer wat ik voel. Er zijn dingen te doen om verandering teweeg te brengen, dus ik probeer ze uit te voeren. We moeten niet vergeten dat wat ik al die tijd doe, ik het doe voor de mensen, zodat het hen plezier bezorgt. Ik zit in de entertainment! Deze evenementen doe ik om ze met anderen te delen, en niet om een mandaat te krijgen of verkozen te worden… Ik heb ideeën over een maatschappijmodel, jazeker, en ik heb besloten die in de politiek te verdedigen! Ik zet me in voor mijn stad, ja. De Brussels Roller Parade komt deze zomer terug, en wordt groter. Het zal altijd gratis zijn, er zullen altijd cadeaus, veiligheid en gezelligheid zijn! Dit jaar zal het op maandag in Hasselt plaatsvinden, op dinsdag in Namen, op woensdag in Gent, donderdag in Luik, vrijdag in Brussel, zaterdagmiddag en zondagmiddag in het Ter Kamerenbos wordt opnieuw een grote gratis rollerschool georganiseerd, zaterdagavond wordt er in Bergen geschaatst. En, bij twee gelegenheden, op 20 juli en 24 augustus in Koksijde. Het zal 60 dagen lang elke dag zijn! Wat zijn uw volgende projecten? Mijn volgende ideeën, die kan ik nog niet vertellen… Kom op, het zit in het domein van de kunst met Brusselse artiesten… Het wordt geweldig. Het is iets wat mijn ouders in de jaren '70 hebben gedaan en wat ik opnieuw wil doen. Ik was toen drie jaar oud en dat heeft een onvergetelijke indruk op me achtergelaten… Kader: Waarom dinsdag 27 mei? "We hebben kunnen vaststellen dat dinsdag de dag is waarop mensen het meest thuis zijn. Op maandag is de bioscoop niet duur dus mensen gaan meer uit, op woensdag begint de week voor feestgangers opnieuw met de apotheose op zaterdag. En op zondag heeft iedereen een jetlag en blijft thuis onder de dekens. Dinsdag is een 'luwe' dag", legt Carl de Moncharline uit. Affichevisual: Een initiatief van / Een initiatief van Carl de Moncharline - Immeubles en fête, La fête des voisins / Feest in het gebouw, Het feest van de buren - Mardi 27 mai 2003 - Dinsdag 27 mei 2003 - « Et si j'invitais mes voisins à prendre un verre ! » / « En als ik mijn buren uitnodigde voor een glaasje ! » - Dans le cadre de la Journée européenne des voisins / In het kader van de Europese dag van de buren - www.immeublesenfete.be - www.feestinhetgebouw.be DOOR ELODIE WEYMEELS

    Uit dezelfde serie

    Terug naar de artikels