Elio Di Rupo… a door no one opens alone

Jean-Pierre Mels was ook een jeugdvriend van Elio Di Rupo. Die vriendschap had niets te maken met netwerken; ze bestond lang vóór kantoren en titels.

Het was via hem dat Carl De Moncharline een van de belangrijkste politieke figuren van het land ontmoette. Een vriendelijk woord gefluisterd op het juiste moment, zonder er iets voor terug te verwachten: zo openen zich bepaalde deuren, deuren die geen dossier en geen aandringen ooit zullen bewegen. Jean-Pierre Mels deed dat voor Carl, eenvoudigweg, omdat hij in hem geloofde.

The photograph below, taken in the late 1970s, belongs to that story. Two young men in black raincoats, friendship before anything else. Its original grain has been preserved; only its legibility has been slightly enhanced.