Aldo Gigli · Medeoprichter van de Mirano Continental · decorateur en grafisch ontwerper

Monumentale scenografieën

Elke zomer ontwierp en installeerde Aldo Gigli een groot themadecor dat het hele seizoen in de Mirano bleef staan. La Grande Baleine, de iconische bar van de club, werd later geëxporteerd naar Ibiza voor de evenementen van Patrick Sox, en naar het Café d'Anvers voor de Paradise-avonden. Ook herinnerd worden het onderwaterdecor, dat de hele club veranderde in met vissen bezaaide zeebodems, en het Belgische platteland, met echt gras en meubels gemaakt door houthakkers uit de Ardennen.

Voor het oudejaarsfeest Maelström, georganiseerd door Carl De Moncharline, installeerde Aldo een driemaster op het podium van de Mirano. De bars namen de vorm aan van scheepsbruggen, en figuranten verkleed als vrijbuiters schoten confetti af met kanonnen.

Some elements stayed permanently and gave the club its signature, such as the Mirano fountain: a metal basin, two crossed jets and a painted sphere in suspension, ringed with neon.

De voorbereiding van deze constructies veroorzaakte regelmatig grote bezorgdheid in het team: de deadlines leken onmogelijk. Toch maakte Aldo zijn decors altijd op tijd af. Stelselmatig.

Lay-out van Aldo Gigli voor de Mirano Continental: lijntekening opgehoogd met gouache en inkt, horizontaal formaat, samengevoegde vellen. Onder een frambooskleurige fluwelen boog en een zwarte band opent een blauw-wit gestreepte tentgevel zich op een geopend gordijn; in het midden een geschilderd medaillon en een rood paneel met het M-monogram van de club. Aan weerszijden smeedijzeren hekken, schalen en lampions; een blauwe met tapijt beklede trap daalt af naar de dansvloer. Bovenaan het blad geeft het technische potloodplan de opstelling van de elementen op het podium weer. Het decor behandelt de zaal als een openluchttheater: de club wordt een Italiaans plein waar de nacht in kostuum wordt gespeeld. — Lay-out Mirano, de tentgevel

Lay-out van Aldo Gigli voor de Mirano Continental, kleurpotlood op korrelig papier, horizontaal formaat, rechtsonder gesigneerd “Fellini Serenata, Mirano”. Links een kermiskraam beschilderd in rood en goud, met figuurtjes op een rij onder een fries van blauwe arcades; in het midden vallen hoge magenta en rode gordijnen uit de trekkenwand, gekruist door blauwe doeken die dwars door de ruimte zijn gespannen. Rechts gevels in lijntekening, een gebogen balkon, hangende lantaarns en pleisteren zuilen sluiten het perspectief af; palmbomen in stenen bakken markeren de doorgang naar de trap. Het decor citeert openlijk de filmische pleinen van Federico Fellini: de dansvloer wordt een filmset op ware grootte. — Lay-out Mirano, hommage aan Fellini

Lay-out van Aldo Gigli, linksboven geannoteerd “Traffic Prod, patriottische film, decor Claridge”: stift en gouache op papier, horizontaal formaat. Een grote boog met roze rand omlijst een gedrapeerd wit gordijn met franjes, dat opengaat op een nachtblauwe achtergrond; twee rode zuilen op geaderde marmeren sokkels dragen een kroonlijst van glasblokken, en aan beide zijden antwoorden twee kleinere bogen. Voor het podium ronde tafels met wit en oranje tafellaken, houten bistrostoelen en een okerkleurige dansvloer. De tekening toont de methode van Aldo Gigli: een uitgaansplek bedenken als een filmset, tot en met het plaatsen van het bestek. — Lay-out Claridge, filmdecor

Colour photograph, horizontal format. At the centre of the club, a metal basin catches two crossed jets of water beneath a large sphere painted in blues, greens and oranges, like a planet in suspension. Around it, red and white neon tubes trace rings and ellipses reflected in the water. 1980s. — The Mirano fountain

Press cutting. A column on the summer 1992 set at the Mirano Continental: the club dives “twenty thousand leagues under the sea” in a 3D underwater set, partners with a non-profit defending large marine mammals for the symbolic adoption of whales, and announces the promotion of intelligent eco-tourism. — Park-Mail, 3 July 1992: “Ecology at the Mirano”

Press cutting. The interiors magazine traces the Mirano Continental's seasons, from new age in 1990 to futuro-sixties in 1991, before the shift to blue in summer 1992: the club turns into a Nautilus and celebrates the ocean depths. — Marie-Claire Maison, July / August 1992: “Décor, by night”

Meld een fout