CdM
    Aldo Gigli

    Aldo Gigli · Medeoprichter van de Mirano Continental · decorateur en grafisch ontwerper

    Wanneer de Nacht de Reclame Inspireert

    Het talent van Aldo Gigli reikte veel verder dan het nachtleven. De eigenaars van de Mirano Continental, Paul Sterck en Marco Rolland, hadden een bureau opgericht, K comme Communication, afgekort KCC, waar Aldo zowel de decors als de communicatie verzorgde. Wat de club voor zijn eigen nachten had bedacht, kwamen de merken nu zelf zoeken.

    Het mechanisme was eenvoudig. De Mirano was een uiterst hippe plek met een ultra premium imago, waar de Brusselse reclamewereld zich 's avonds verzamelde. Perrier, Philip Morris, Nescafé en vele anderen deden een beroep op het bureau van wie wist hoe je dat publiek binnenhaalt. Marco Rolland, historisch artistiek directeur van de Mirano, verliet die functie om artistiek directeur van het bureau te worden: het begin van een vak dat nog geen gangbare naam had, de strategie van evenementencommunicatie.

    In 1986-87 zet KCC een Swatch-avond op in de Hallen van Schaarbeek. Aldo behandelt de hal als een decor: een reusachtige wijzerplaat in het volume gebouwd, cijfers geschilderd op schaal van het gebouw, met de hand geschilderde doeken waarvoor performers de wijzers nabootsen. Het merk wordt niet op het evenement geplaatst, het is de architectuur ervan.

    Dezelfde logica leverde de Perrier-wagen op, een Amerikaanse sedan volledig bekleed met gouden kroonkurken, stuk voor stuk aangebracht door Nanard, die in die jaren ook in de Mirano werkte. Hij begeleidde alle Perrier-evenementen van het bureau en stond geparkeerd voor de ingang van de Mirano: hij maakte indruk nog voor de mensen binnen waren.

    In 1989 tonen Aldo's lay-outs voor het Brussels Filmfestival de methode in haar meest voldragen vorm: het voorplein bij nacht, rode loper en lichtbundels in de lucht, en vervolgens de volle zaal, scherm, gastenzetels en publiek rij na rij getekend. De tekening beschrijft geen decor, ze laat de geslaagde avond al zien.

    Hier komen de draden samen. Marco Rolland had Carl De Moncharline aangeworven omdat zijn eerste actie, Barbare Changée, de gevestigde codes al door elkaar schudde. Carl kwam bij K comme Communication als assistent van de artistiek directeur, en werd daarna zelf artistiek directeur van de Mirano, naast zijn taken bij het bureau.

    De Geschilderde Wijzerplaat, Swatch-avond
    Kleurenfoto, verticaal formaat. Voor een met de hand geschilderd doek, een wijzerplaat met Romeinse cijfers omlijst door marmeren zuilen in trompe-l'oeil, klimop en blauwe lucht, bootst een performer in zwart pak, met ronde zwarte bril en gele handschoenen de wijzers na, één arm omhoog, de andere horizontaal gestrekt. Het geschilderde decor en het lichaam van de performer worden één: het merk wordt een levend schilderij.Swatch-avond, K comme Communication (KCC), 1986-87. Geschilderd doek: Aldo Gigli.
    De Perrier-wagen, 1986-87
    Kleurenfoto, horizontaal formaat. Op een gazon, voor een vakwerkvilla begroeid met gesnoeide klimop, een Amerikaanse sedan uit de jaren zestig volledig bekleed met gouden kroonkurken, Belgische nummerplaat GMH 842. Aan weerszijden grote groene panelen met het Perrier-logo in witte letters. Kurk na kurk bekleed, verandert de wagen een gewone carrosserie in een verzamelobject van de reclame.Perrier-wagen gemaakt door Nanard, die in de jaren tachtig ook in de Mirano werkte. Gebruikt op alle Perrier-evenementen van K comme Communication (KCC) en tentoongesteld voor de ingang van de Mirano Continental.
    De Perrier-wagen, Detail van de Carrosserie
    Kleurenfoto, horizontaal formaat, genomen voor een klassieke natuurstenen gevel. De carrosserie, motorkap, spatborden, portieren en dak, verdwijnt onder duizenden gouden kroonkurken die één voor één zijn aangebracht, in dichte rijen die de rondingen volgen; alleen het chroom, de bumpers en de ruiten blijven onbedekt. Belgische nummerplaat BKN 196. Van dichtbij oogt het als schubben en als mozaïek tegelijk: ambachtelijk werk in dienst van een reclameactie.Perrier-wagen gemaakt door Nanard, K comme Communication (KCC), 1986-87.
    Lay-out Brussels Filmfestival, buitenzicht, 1989
    Lay-out van Aldo Gigli, stift en gouache op papier, horizontaal formaat. Nachtelijk zicht op een monumentaal voorplein: een rode loper doorkruist de esplanade tot aan de trappen, de gevels baden in het licht, lichtbundels strijken door de nachtblauwe hemel en logo's van partners, Philip Morris, Perrier, Nescafé, ritmeren het beeld. De tekening legt de aankomst van het publiek vast nog voor het evenement bestaat.Originele lay-out van Aldo Gigli voor het Brussels Filmfestival, K comme Communication (KCC), 1989.
    Lay-out Brussels Filmfestival, de zaal, 1989
    Lay-out van Aldo Gigli, stift en gouache op papier, horizontaal formaat. Binnenzicht van een volle bioscoopzaal: het scherm en het podium achteraan, rijen toeschouwers van achteren gezien, een zone met gastenzetels aangeduid als Philip Morris en op de voorgrond een figuur in blauwe jas die de schaal aangeeft. De tekening dient evenzeer om te overtuigen als om te bouwen: de opdrachtgever ziet de volle zaal voor de eerste vertoning.Originele lay-out van Aldo Gigli voor het Brussels Filmfestival, K comme Communication (KCC), 1989.
    Meld een fout